درسته دوشنبه ها یه روز شلوغ و پرکاره که در نهایت خستگی با خودش میاره. اما به معنای واقعی عاشق این پیاده روی های آخر روزمم:)
یه مسیر جالب، هوای پاییزی نسبتا سرد، که هرچقدر بیشتر نزدیک مرکز شهر میشم جمعیت شلوغ تر و کسب و کارای کوچیک بیشتر میشن. وای به خصوص بوی لبو، بوی گرم خاصش با هوای سرد حاکم، خیلی حس خوبی میده. به معنای واقعی این پیاده روی برام لذت بخش و دوست داشتنیه:)
تو مسیر برگشت یهو برام سوال شد، چی باعث شده این تایمایی که با خودم میگذرونم انقدر برام خوب و خوشحال کننده باشن. بعد یاد روزایی افتادم که از خودم بیزار و متنفر بودم:) فکر کنم لایق این روزای خوب هستم و این نتیجه رشده.
ممنون خود عزیز،:)